There is No Spoon

Heb je ooit wel eens in bed gelegen en rond gekeken in je donkere kamer? Een klein beetje licht dat van buiten door de ramen schijnt. Opeens zie je rare dingen die je niet herkent in de hoek van de kamer, maar zodra je de lamp aan doet is het gewoon een oude sok. Heb je ooit wel eens je naam gehoord op een druk feestje? Maar toen je je omdraaide was niemand naar je op zoek.

Als je dit ooit hebt gehad, dan weet je hoe onbetrouwbaar de menselijke waarneming is. Maar als je jouw ogen, oren en gevoel niet meer kan vertrouwen, hoe weet je dan dat de wereld waarin je denkt te leven ook echt bestaat? Hoe weet je dat je lichaam echt bestaat? Hoe weet je dat jij echt bestaat?

Deze vragen hoorde de wereld voor het eerst in de 17e eeuw. De vader van de moderne filosofie, René Descartes, was een franse filosoof die zich hiermee bezig hield. Zijn meest bekende stelling is “Cogito ergo sum” (Ik denk, dus ik ben). Hiermee bedoelde hij dat als je alleen je gedachten kan vertrouwen, dan zijn je gedachten het enige bewijs van je bestaan.

Het is deze gedachte die zo verontrustend is in films als “The Matrix” en “The Truman Show”. Gelukkig vinden de meeste onder ons rust in de gedachten dat onze wereld veel te complex is om te simuleren of in scene te zetten.

Of lijkt dat maar zo?