The Longest Day
Het zou me niet verbazen als er vandaag mensen met pensioen gaan. Nu is dat op de meeste dagen niet speciaals voor de meesten onder ons. Maar de mensen die vandaag met pensioen kunnen gaan zijn op een speciale dag geboren: D-Day
Op 6 juni 1944 verloren 10.000 dappere jongens het leven op de stranden van Normandië. 160.000 soldaten probeerden voet aan wal te zetten verdeeld over 80 km strand. Ze werden ondersteund door bijna 200.000 mensen aan boord van marine schepen. Daarnaast werden er honderden Amerikaanse parachutisten gedropt.
Van de 380.000 Duitse soldaten werden er slechts 4 tot 9 duizend gedood, verwond of gevangen. De rest trok zich terug om her te groeperen en vanaf dat moment hadden de geallieerden een startpunt voor hun invasie.
Jaren geleden was ik in Normandië en heb ik een een begraafplaats bezocht bij Omaha Beach. Duizenden witte kruisjes met af en toe een davidsster staan perfect uitgelijnd.
Ze zijn nog even schoon en stralend wit als de dag dat ze geplaatst zijn en het gras wordt mooi bijgehouden. Het toont het respect dat de amerikanen hebben voor de soldaten die sterven voor hun land.
Omaha Beach was een Amerikaanse landingsplaats waar de geallieerden zich hadden vergist. De Duitse soldaten die er gelegerd waren waren vervangen door een van de best getrainde divisies en er vielen 5.000 geallieerde doden op dat strand. Dat is de helft van alle doden aan de geallieerde kant.
Op dit moment ben ik in het voormalige hol van de leeuw: Berlijn. Laatst had ik een gesprek met drie Duitse, een Amerikaanse en een Franse collega. Allemaal hadden we verhalen over onze grootouders. Het was raar om te denken dat sommige van die lieve oude mensen gevochten hadden in een oorlog.
Aan het eind van dit gesprek realiseerden we ons dat hetzelfde gesprek, met de zelfde mensen, 65 jaar eerder nooit plaatsgevonden had kunnen hebben op die plek in het openbaar. Gelukkig kan dat nu wel en dat hebben we grotendeels te danken aan de 10.000 dappere jongens die het leven lieten op 6 juni 1944.
Out of Sight, Out of Mind
Twintig jaar geleden zag de wereld er anders uit. De fabeltjeskrant was nog op TV, Miss Universe was Nederlands en de muur verdeelde Berlijn nog in tweeën. Maar sommige dingen veranderen nooit. De wereld economie probeerde zich te herstellen van een grote beurscrash, er was een succesvolle Batman film in de bios en China onderdrukte met geweld een grootschalig protest.
Het is vandaag precies 20 jaar geleden dat een ongewapende student (zie: Tank Man) een stoet tanks tegenhield vlakbij het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing. Dit deed hij in protest tegen het bloedige optreden van de regering de dagen ervoor.
Je zou denken dat deze dappere daad een grote inspiratie is voor de Chinese jeugd, maar de kans is groot dat ze er niets vanaf weten. De gruwelijke daden van 1989 zijn door de Chinese regering uit de geschiedenisboeken geschrapt. De media mogen er nooit over praten. Google is zo ongeveer gedwongen om deze pagina’s niet te negeren en Wikipedia is voor een lange tijd volledig geblokkeerd geweest.
De enige manier waarop Chinese kinderen over het bloedbad kunnen leren is van mensen die het willen riskeren om over het verboden onderwerp te praten.
Afgelopen april werd de internet-censuur in het Chinese vaste land eindelijk wat verzwakt, maar dat betekend nog niet dat er openlijk over gepraat zal worden.